رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به جنگ گرفت زمين وباغستانش را به مزارعه ومساقات داد كه نصف حاصل از ايشان باشد ونصف از مسلمانان وايشان در نصف خود زكات عشر ونصف عشر بدهند ؛ وچون أهل طايف خود مسلمان شدند بر ايشان بغير زكات عشر ونصف عشر چيزى مقرر نفرمود ؛ وبه مكهء معظمه قهرا داخل شد وهمه در دست أو أسير گرديدند پس آزاد كرد ايشان را وفرمود : برويد كه شما را رها كردم وبخشيدم « 1 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم لشكرى به جنگ كافران فرستاد وچون برگشتند فرمود : مرحبا به گروهى كه فارغ شدند از جهاد كوچكتر وباقي ماند بر ايشان جهاد بزرگتر ؛ عرض كردند : يا رسول اللّه ! كدام است جهاد بزرگتر ؟ فرمود : جهاد با نفس امّاره كه أو را از مشتهيات خود بازدارند وآن از همهء جهادها دشوارتر است « 2 » . وبه سند معتبر ديگر از آن حضرت روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم صلح كرد با باديه‌نشينان عرب كه ايشان را در ديار خود بگذارد كه هجرت نكنند به شرط آنكه اگر جهادي رو دهد ايشان به جهاد حاضر شوند واز غنيمت بهره‌اى نبرند « 3 » . وبه سند موثق از آن حضرت روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم زنان را با خود مىبرد به جنگ كه مجروحان را مداوا كنند واز غنيمت حصّه‌اى به ايشان نمىداد وليكن عطاى قليلي به ايشان مىداد « 4 » . ودر حديث معتبر ديگر روايت كرده است كه : از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم پرسيدند از تفسير قول حق تعالى وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ « 5 » يعنى : « مهيّا گردانيد براي كافران

--> ( 1 ) . تهذيب الأحكام 4 / 119 ؛ ونيز رجوع شود به كافى 3 / 513 وتهذيب الأحكام 4 / 38 و 118 . ( 2 ) . كافى 5 / 12 ؛ وسائل الشيعة 15 / 161 . ( 3 ) . كافى 5 / 26 ؛ تهذيب الأحكام 6 / 150 ؛ وسائل الشيعة 15 / 112 . ( 4 ) . كافى 5 / 45 ؛ تهذيب الأحكام 6 / 148 ؛ وسائل الشيعة 15 / 113 . ( 5 ) . سورهء انفال : 60 .